Max Liedtke
Biografia
Max Liedtke urodził się 25 grudnia 1894 roku w Pasłęku w rodzinie pastora luterańskiego. Po zdaniu matury w Gumbinnen rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie w Królewcu, które przerwał z powodu wybuchu I wojny światowej, zgłaszając się ochotniczo do armii.
Po wojnie pracował jako dziennikarz, zostając redaktorem naczelnym lokalnej gazety w Greifswaldzie. W 1935 roku został zwolniony z pracy z powodu krytyki nazizmu. W 1939 roku został powołany do Wehrmachtu i stacjonował w Polsce, Belgii i Grecji.
W lipcu 1942 roku objął dowództwo garnizonu w Przemyślu. Gdy 26 lipca SS i Gestapo przygotowywały akcję deportacji Żydów z getta do obozu zagłady w Bełżcu, Liedtke, wraz z adiutantem Albertem Battelem, zorganizował zablokowanie mostu na San i groźbą użycia broni zmusił oddziały do wycofania się. Po negocjacjach udało się pozostawić większość pracowników Wehrmachtu.
Za ten sprzeciw został zdymisjonowany i wysłany na front wschodni. Pod koniec wojny został wydany władzom sowieckim i zmarł w łagrze w Workucie 13 stycznia 1955 roku. Pośmiertnie, w 1993 roku, otrzymał medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.